كه ممتاز از مصلى « 1 » نيست در ظهور و از اينجاست كه « اللّه اكبر » كه اول ركنى است از اركان قولى اظهارى و ازاين‌رو صورت او واقع شده حكم وحدت در او سرايت نموده ، و هر دو را در عقدى واحد جمع كرده است ، چنانچه تحقيق آن بيايد . و اما حكم « 2 » اجمال از براى آنكه صورت شخصى نماز در نيت به اجمالها هست . و اما تأثير از جهت آنكه نماز حركتى اختيارى است و در صناعت حكمت مقرر شده كه باعث بر آن حركت ، صورتى « 3 » است از او عقلى و خيالى كه در باطن متحرك باشد و آن حركت بىآن صورت اندرونى نتواند بست . و اما بيان اشتمال طرف كثرت بر « 4 » مقابلات اين احكام مذكوره ظاهر است . و از جملهء وجوه تطابق يكى ديگر آنكه از اجتماع آن دوطرف و امتزاج ايشان ، نماز كه صورت تمام اظهار است ، صاحب وحدت جمعى كمالى مىگردد و مطابق صورت تمام ظهور كه واحد به وحدت حقيقى است مىشود . « 5 » وحدتى نى كه در شمار آيد * يا به عقل و خيال « 6 » يار آيد بلكه آن وحدتى كه او داند * ذات خود را بدان « 7 » همو خواند گفتار دوم - در بيان اركان كمّى « 8 » نماز و تحقيق اعداد آن و اين مشتمل بر دو وصل آمد . وصل اول - در بيان كميت اركان و اعداد آن « 9 » اجمالا : در مقدمه همانا معلوم شده باشد كه عقد هفت است كه اعيان و اكوان « 10 » عالم بتمامه اولا بر صحايف ظهور و اظهار بر مقتضاى فرمودهء : « اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ

--> ( 1 ) - ب : مصلحت . ( 2 ) - ب : اما اجمال . ( 3 ) - ب : بى آن صورت اندرونى صورت اندرونى نتواند بست . ( 4 ) - ب : و معاملات . ( 5 ) - ب : بيت . ( 6 ) - ب : ياد . ( 7 ) - ب : همون . ( 8 ) - ب : يكى . ( 9 ) - دم : مجملا . ( 10 ) - ب : اولا بتمامه .